آیا کسی را میشناسند که طعنه میزند… تهدید میکند… بددهن است… دیگران را دست میاندازد… هل میدهد… کتک میزند…. مانع پذیرفته شدن کسی در گروه میشود و… از آنها بپرسید:
و آیا همیشه اینطوری رفتار میکند؟
و اگر کسی را میشناختند، واضح و شفاف بگویید که متأسفانه، آن شخص قلدر است!
بسیاری از کودکان و نوجوانان در مدارس، به صورت مستقیم یا غیرمستقیم، نوعی از قلدری را مشاهده یا تجربه کردهاند یا حتی در آن مشارکت داشتهاند. قلدری انواع و دلایل مختلفی دارد که آگاهی از آنها برای پیشگیری از این مسئله ضروری است. قلدری در مدرسه میتواند پیامدهای زیانباری برای همه افراد درگیر در آن داشته باشد که آسیبهای آن میتواند تا سالها با فرد همراه باشند. چه دانشآموز، معلم، والدین کودک یا عضو انجمن مدرسه باشید، لازم است بدانید همه افراد در پیشگیری از قلدری در مدرسه نقش دارند. به همین دلیل مهم است که در مورد این موضوع، اطلاعات کسب کنید و از راهکارهای جلوگیری از قلدری آگاه شوید. در ادامه با این موضوع بیشتر آشنا میشوید. یک قلدر می تواند چیزی مانند رفتن به ایستگاه اتوبوس یا تعطیلات را به یک کابوس برای بچه ها تبدیل کند. قلدری می تواند جای زخم های عاطفی عمیقی ایجاد کند. و در شرایط افراطی ، می تواند تهدیدهای خشونت آمیز ، خسارت به دارایی یا صدمه جدی به شخصی باشد.
اگر کودک شما مورد آزار و اذیت قرار گرفته است ، اگر می خواهید برای جلوگیری از آن اقدام کنید. شما می توانید به کودک خود کمک کنید تا با مزاحمت ها ، زورگویی ها یا شایعات بی اساس کنار بیاید و تأثیر ماندگار آن را کاهش دهد. و حتی اگر اذیت و آزار در خانه شما در حال حاضر مسئله ای نیست ، مهم است که در مورد آن بحث کنید تا در صورت وقوع ، بچه های شما آماده شوند.
همچنین توضیح بدهید که قلدرها مضطرب و تنها نیستند! اعتمادبهنفسِ خوبی دارند و معمولاً، محبوب هستند و گروهی از آنها حمایت میکند. منتهی خودپندارهی ضعیفی دارند و از نظر خانوادگی اوضاع بهسامان ندارند و لذت میبرند که دیگران را دچار رنج و زحمت کنند. چون فکر میکنند مهم و دوستداشتنی نیستند و آنها باید مراقب باشند، چون قلدرها میتوانند باعث احساس شرمساری، افسردگی، خجالت، ناامنی، اعتمادبهنفس پایین و ترس از مدرسه در قربانیان بشوند.
در ادامه موضوع مقابله با قلدری در مدرسه اگر کودکی یا نوجوانی در مدرسه قربانی قلدری شود، همیشه نگران مدرسه رفتن است. چون میترسد دوباره او را اذیت کنند. حتی ممکن است به خاطر اضطراب زیاد دچار سردرد یا معدهدرد شود یا یک روزی خودش هم تصمیم بگیرد به بقیه آسیب برساند.
دربارهی انواع قلدری هم گپ بزنید:
- قلدری نژادی
- قلدری تبعیضآمیز
- قلدری مجازی
- قلدری کلامی
- قلدری جسمانی
و دربارهی روشهای کنترل قلدری در مدرسه تحقیق کنید و با همفکری کودکان و نوجوانان فهرستی از پاسخها و رفتارهایی تهیه کنید که وقتی خودشان و یا دیگران قربانی قلدری میشوند، بتوانند از آنها استفاده کنند. در ادامه موضوع مقابله با قلدری در مدرسه اگر دوست دارید دربارهی قلدری با کودکان و نوجوانان صحبت کنید و میخواهید بستر مناسبی برای گفتوگو فراهم کنید، میتوانید از ادبیات کمک بگیرید. داستان فرصتی در اختیاز شما، فرزندتان و یا شاگردانتان میگذارد تا دربارهی قلدری حرف بزنید و آنچه لازم است کودکان و نوجوانان بدانند، به آنها منتقل کنید.
چه موقع قلدری است؟
بیشتر بچه ها در برهه ای توسط خواهر و برادر یا دوستشان مورد آزار قرار می گیرند. و این معمولاً ضرری ندارد که به روشی بازیگوشانه ، دوستانه و متقابل انجام شود و هر دو کودک این کار را خنده دار می دانند. اما وقتی اذیت کردن ، آسیب رسان ، نامهربان و مداوم می شود ، از مرز قلدری عبور می کند و باید متوقف شود. قلدری ، عذاب عمدی از راه های جسمی ، کلامی یا روانی است. این می تواند از برخورد ، هل دادن ، صدا زدن ، تهدید و تمسخر تا اخاذی پول و دارایی باشد. بعضی از بچه ها با اجتناب از دیگران و شایعه پراکنی در مورد آنها زورگویی می کنند. برخی دیگر از رسانه های اجتماعی یا پیام رسانی الکترونیکی برای طعنه زدن به دیگران یا صدمه زدن به احساسات خود استفاده می کنند.
مهم است که قلدری را جدی بگیرید و فقط مسواک زدن را به عنوان چیزی که بچه ها باید “سخت” آن را انجام دهند ، انجام ندهید. این عوارض می تواند جدی باشد و بر احساس ایمنی و ارزشمندی کودکان تأثیر بگذارد. در موارد شدید ، قلدری به فجایعی مانند خودکشی و تیراندازی در مدارس کمک کرده است. قلدری، مجموعهای از رفتارها و گفتارهای عمدی و تکراری است که با قصد زیان رساندن، مسخره یا تحقیر کردن فرد قربانی انجام پذیرد. در قلدری بطور معمول بین دو کفه قدرت فرد قربانی و فرد قلدر تعادلی نیست و کودک قلدر قدرت زیادتری نسبت به فرد قربانی دارد …
قلدریهای رایج در مدرسهها – علی الخصوص مدرسهها پسرانه – بطور معمول در سالهای اولی و میانی دوره ابتدایی آغاز میشود و در مقطع راهنمایی و اوایل دبیرستان به قله میرسد و در سالهای پایان دبیرستان به آهستگی کاهش میابد.
قلدری میتواند به صورتهای گوناگونی چون قلدری بدنی، کلامی و هیجانی دیده شود.
در فرم قلدری فیزیکی، فرد قلدر با کتک زدن، هل دادن، لگد زدن و … به فرد قربانی صدمه میرساند.
در قلدری کلامی نیز کودک با توهین، مسخره یا صدا کردن فرد قربانی با اسامی و اصطلاحات ناپسند، او را مورد آزار قرار میدهد.
فرم دیگری از قلدری که در دختران شایعتر است، قلدری غیرکلامی یا هیجانی است.
به اینصورت که فرد قلدر به صورت غیرمستقیم به فرد قربانی حمله میکند یعنی بر ضد او شایعهپراکنی کرده و ذهن دیگر کودکان را نسبت به وی خراب میکند و سبب طردشدناش میشود.
نوع جدیدی از قلدری، قلدری اینترنتی است که بوسیله استفاده از کامپیوتر برای فرد قربانی پیامهای آنلاین، ایمیلهای ناپسند یا تصاویر مستهجن میفرستند.
بطور معمول قلدری در مجموعهای که شامل فرد قلدر (یا دسته اشخاص قلدر)، فرد قربانی و مشاهدهگر است، رخ میدهد.
زمانی رفتار قلدرانه صورت میگیرد که مجموعهای از مشکلات تعاملی بین کودک، خانواده، دسته رفیقان، مدرسه و اجتماع محیط را برای بروز رفتار قلدرانه مناسب میکند.
غالبا کودکان قلدر سرسخت، پرخاشگر، قانونگریز و بدون کنترل تکانه هستند.
هم چنین آنها کودکان فعالی هستند که به خشونت و پرخاشگری با دید مثبت نگاه میکنند و به دنبال جلب توجه سایرین هستند.
در گذشته تصور میشد اشخاص قلدر غالبا افرادی تنها و با اعتمادبهنفس پایین هستند در حالیکه در روزگار کنونی خلاف این موضوع اثبات شده است.
رفیقان این کودکان نیز غالبا متشکل از بچههایی هستند که به رفتارهای خشونتآمیز، دید خوب و مثبتی دارند و خودشان نیز گرفتار رفتارهای مشابهاند.
بطور معمول محیط خانواده چنین کودکانی گرم و دلسوزانه نیست و پدر و مادر یا منفعل و بدون انضباط خاص یا برعکس بسیار خشن و با شیوههای انضباطی خشن و شدید هستند.
در موارد زیادی پدر و مادر مدلی برای رفتارهای شبیه در اطفال قلدر هستند.
کودکانی که بطور معمول در مواجه با قلدری قرار میگیرند کودکانی حساس، منزوی و با اعتمادبهنفس پایین هستند که از منظر اجتماعی منزوی و در مدرسه و کلاس تنها هستند.
قطعا به هر میزان این کودکان تنهاتر باشند بیشتر مورد حمله رفتارهای مخرب سایرین قرار میگیرند ضمن اینکه کسی نیست که از آنها حفاظت و پشتیبانی کند.
سبب تحکیم قلدری نشویم.
مسئله دیگر، افرادی هستند که شاهد قلدری و زورگویی فرد قلدر بر قربانی هستند.
در این حالت وقتی فرد قربانی نیاز به یاری دارد به رغم اطلاع از این مسئله به یاری او نمیشتابند.
آنها بطور معمول در حاشیه ایستاده مادههای معدنی و در جریان قلدری دخالت نمیدهند.
گرچه بنظر میرسد فعالانه به فرد قلدر کمک انجام نمیدهند ولی با سکوت، خنده و فقدان مداخلهشان رفتار فرد قلدر را تحکیم میکنند.
این مسئله زیادتر در مدارسی که نظارت بر کودکان کمتر است و ارتباط نزدیکی بین دانشآموزان و اولیای مدرسه برقرار نیست اتفاق میوفتد.
در حالتی که مسوولان مدرسه بر این عقیده باشند که رفتارهای قلدرانه امری موقتی و بیاهمیت است، بیشتر شاهد اینگونه رفتارها هستیم.
آنچه بایست بدانید این است که قلدری امر قابل اغماضی نیست که بتوان از کنارش گذشت.
در صورت فقدان تشخیص یا ندیده گرفتن آن و مداخله نکردن در جریان قلدری میتواند اثرات سوء طولانی هم برای فرد قلدر و هم فرد قربانی داشته باشد.
این نشانههای را مهم تلقی کنید.
علایمی که در قربانیان قلدری بوجود میآید و باید به آنها دقت زیادی کرد میتواند شامل موردهای زیر باشد:
۱ امتناع کودک از رفتن به مدرسه (یا به محلی که با شخص قلدر روبهرو میشود) با علل و دلایل ناکافی
دو افت نمرات
۳ امتناع از تنها رفتن یا پیاده رفتن به مدرسه
چهار پاره شدن و خاکی شدن لباسها
پنج آثار ضرب و جرح روی بدن
شش احتیاج به پول بیشتر یا برداشتن پول بدون اجازه
۷ گشنگی شدید پس از مدرسه
۸ هراس
۹ اضطراب
۱۰ کابوسهای شبانه
۱۱ حملات خشم و عصبانی شدن
دوازده گوشهگیری و اندک شدن لوازم شخصی
چرا بچه ها قلدری می کنند؟
بچه ها به دلایل مختلفی قلدری می کنند. گاهی اوقات آنها بچه ها را انتخاب می کنند زیرا آنها به یک قربانی احتیاج دارند – کسی که از نظر احساسی یا جسمی ضعیف تر به نظر می رسد ، یا فقط به نوعی عمل می کند یا متفاوت به نظر می رسد – تا احساس اهمیت ، محبوبیت یا کنترل بیشتری داشته باشد. اگرچه برخی از قلدرها بزرگتر یا قویتر از قربانیان خود هستند ، اما همیشه اینطور نیست. گاهی اوقات بچه ها دیگران را عذاب می دهند زیرا این شیوه برخورد آنها است. آنها ممکن است فکر کنند که رفتارشان طبیعی است زیرا آنها از خانواده ها یا محیط های دیگری هستند که همه مرتبا عصبانی می شوند و فریاد می کشند یا یکدیگر را صدا می کنند. حتی به نظر می رسد برخی از برنامه های معروف تلویزیونی باعث ایجاد پست بودن می شوند – مردم به دلیل ظاهر یا عدم استعدادشان “رأی داده می شوند” ، از آنها اجتناب می کنند یا مورد تمسخر قرار می گیرند. «نگین 9 ساله، امروز موقع برگشتن از مدرسه با گریه از مادر خود خواست که اجازه دهد مدرسه نرود. وقتی مادر از دلیل نرفتنش پرسید، نگین فقط گفت که مدرسه را دوست ندارد و دیگر نمی خواهد برود. مادر نگین موقع آویزان کردن لباس های او متوجه پارگی کوچکی در آن ها شد. خط کشی هم که خیلی دوست داشت در میان وسایلش نبود، ولی نگین علت آن را فقط با نمی دانم پاسخ داد. روزهای بعد هم نگین با عدم تمایل و با بهانه جویی به مدرسه رفت.» شاید شما هم با این مشکل مواجه شده باشید و وقتی رد آن را از مدرسه گرفته اید با یک بچه قلدر مواجه شده اید که با فرزندتان درگیر شده است. این جور وقت ها چه باید کرد؟
قلدری نوعی رفتار پرخاشگرانه است که به قصد آزار و آسیب دیگران و از طریق تهدید یا زورگویی صورت می گیرد. این مساله در میان کودکان بسیار شایع است و می تواند بسیار مخرب هم باشد. یادتان باشد که همه به ها سلامت روان کامل ندارند. آن ها ممکن است پرخاشگری را از خانواده آموخته باشند، ممکن است برای جلب توجه پرخاشگری کنند یا ممکن است از پرخاشگری به عنوان راه حل مساله انتخاب کنند. مثلا ممکن است قلدری کنند تا مشق های شان را یک نفر دیگر بنویسد یا غذای یک نفر دیگر را بخورند. گاهی هم قلدری، گونه ای از اعتماد به نفس کاذب است. ممکن است دانش آموزی فقط به خاطر فیزیک درشت تر یا قدرت رهبری گروه حس کند که مختار است هر کاری از دستش بر می آید از جمله سوءاستفاده از فیزیک بدنی یا قدرت رهبری را انجام دهد. در هر صورت فرزند ما باید بداند که با قلدرهای مدرسه چگونه برخورد کند.
قلدری شکل های مختلفی دارد، مانند لقب یا اسم گذاشتن روی دیگران، مسخره کردن آن ها یا با بی انصافی پشت سرشان داستان یا شایعه های زشت پخش کردن. این مدل از قلدری در دختران شایع تر است. قلدری می تواند جسمی هم باشد، مثل هل دادن، لگد یا کتک زدن، پیغام های زشت یا توهین آمیز فرستادن، مسخره کردن مردم هم نمونه هایی از قلدری هستند که در بین پسران شایع تر است. البته خیلی از کودکان گاهی با هم دعوای شان می شود و کتک کاری می کنند یا به هم حرف های زشت می زنند یا همدیگر را مسخره می کنند، اما این کار ضمن سرگرمی و بازی اتفاق می افتد.
علائم زورگویی چیست؟
مگر اینکه کودک شما در مورد آزار و اذیت به شما بگوید – یا کبودی یا جراحات قابل مشاهده ای داشته باشد – تشخیص اینکه آیا این اتفاق می افتد دشوار است. اما برخی علائم هشدار دهنده وجود دارد. والدین ممکن است متوجه بچه ها شوند:
متفاوت رفتار کردن یا به نظر مضطرب بودن
نخوردن ، خوب نخوابیدن یا انجام کارهایی که معمولاً از آنها لذت می برند
بدتر به نظر می رسد یا راحت تر از حد معمول ناراحت می شوید
اجتناب از موقعیت های خاص (مانند سوار شدن به اتوبوس به مدرسه)
اگر مشکوک به قلدری هستید اما کودک شما تمایلی به باز کردن موضوع ندارد ، روش هایی را برای طرح این مسئله پیدا کنید. به عنوان مثال ، ممکن است در یک برنامه تلویزیونی وضعیتی را ببینید و بپرسید ، “نظر شما در مورد این چیست؟” یا “فکر می کنید آن شخص باید چه کاری انجام می داد؟” این ممکن است به س questionsالاتی از جمله منجر شود: “آیا تا به حال این اتفاق را دیده اید؟” یا “آیا تا به حال این را تجربه کرده اید؟” ممکن است بخواهید در مورد هر تجربه ای که خودتان یا یکی دیگر از اعضای خانواده در آن سن داشته اید صحبت کنید.
به بچه های خود بگویید که اگر مورد آزار و اذیت و آزار قرار می گیرند – یا این اتفاق برای شخص دیگری می افتد – مهم است که با کسی در این باره صحبت کنید ، خواه خود شما ، یک فرد بزرگسال دیگر باشید (معلم ، مشاور مدرسه یا دوست خانوادگی) ، یا یک خواهر و برادر
کودکان آسیب پذیر
وقتی این رفتارها حالت دایمی، همیشگی و تهدیدآمیز پیدا کند، معمولا متوجه کودکانی می شود که نمی توانند از حق خودشان دفاع کنند. معمولا در کنار هر دانش آموز پرخاشگری یک دانش آموز منفعل هم هست. حتی وقتی قلدری در مورد کودکانی اتفاق می افتد که ممکن است بتواند حق خود را بگیرند، تبدیل به مشکلی می شود که برای همه اهمیت پیدا می کند.
متاسفانه بخاطر اینکه کودکان هر چقدر که بزرگ تر می شوند نیاز است تا قلدری های جدی تری انجام دهند تا سایرین از آنها بترسند وارد یک سیکل باطلی می شوند که شدت رفتارها و بد بودن رفتارهای کودکان مدام شدید و شدید تر می شود و خودشان چون می دانند که سایرین آنها را دوست ندارند و فقط از ترس است که آن رفتارهایی که کودک انتظار دارد و دستورهایی که می دهد را اجرا می کنند احساس تنهایی خیلی خیلی عمیق تری نسبت به کودکان دیگر دارند. اینکه احساس می کنند دوست داشتنی نیستند، خواستنی نیستند و فقط می توانند به زور به خواسته های خود برسند این کودکان در بزرگسالی احتمال بیشتری دارد که دچار سواستفاده از الکل و مواد مخدر بشوند بیشتر احتمال دارد که درگیر جنگ و دعواهای عجیب و غریب شوند و یا از مدرسه اخراج شوند، موفقیت های تحصیلی کمی بدست آورند پس آینده این کودکان هم ممکن است تیره و تار شود . جالب است بدانید کودکی که این قلدری را می بیند در حق او انجام نمی شود اما می بیند که یک نفر به یک نفر دیگر زور می گوید این دسته از کودکان هم مورد آسیب قرار می گیرند
زیرا نگران هستند که نکند من جای او باشم و احساس ضعف می کنند اگر همدلی کنم با کودکی که مورد قلدری قرار می گیرد احساس اینکه من قوی نیستم که بخواهم از او دفاع کنم را دارد در وجود هر یک از ما یک هویت درونی است که می گوید من می توانم نجات بخش سایرین باشم و من می توانم مفید باشم
اما همدلی کردن با کودکی که مورد آزار است و نجات ندادنش این حس را داخل این آدم ها می شکند پس زمانی که یک قلدری رخ می دهد سه تا آدم همزمان با هم آسیب می بینند آن کسی که مورد قلدری قرار می گیرد آن کسی که خودش قلدر است و کسی که مشاهده می کند.
اولین قدم شما به عنوان والدین این است که کشف بکنید که قلدری دارد اتفاق می افتد یا خیر ممکن است برخی کودکان در مورد قلدری که در مدرسه اتفاق افتاده است برای شما صحبت بکنند ممکن است
خودتان مجبور شوید آن را بفهمید و کودک از ترسش اصلا به شما چیزی نگوید اگر کبودی یا صدمه ای در بدن کودکتان دیده اید حتما باید شک بکنید و از او بپرسید که اتفاقی افتاده یا کسی اذیتش می کند ؟
والدین چه کاری می توانند انجام دهند؟
اگر فرزندتان در مورد آزار و اذیت به شما گفت ، با آرامش گوش دهید و به او آرامش و حمایت بدهید. بچه ها اغلب اذیت نمی کنند که در مورد آزار و اذیت به بزرگترها بگویند زیرا از این اتفاق احساس خجالت و شرم می کنند و یا نگران هستند که والدینشان ناامید ، ناراحت ، عصبانی یا واکنش نشان دهند. گاهی اوقات بچه ها احساس می کنند این تقصیر خودشان است که اگر آنها متفاوت نگاه می کردند یا رفتار می کردند ، این اتفاق نمی افتاد. گاهی اوقات آنها می ترسند که اگر قلدر متوجه شود که آنها گفته اند ، بدتر خواهد شد. دیگران نگران این هستند که والدینشان آنها را باور نکنند یا کاری در این زمینه انجام ندهند. یا بچه ها نگران این هستند که والدینشان وقتی از آنها ترسیده اند ، آنها را ترغیب می کنند که مقابله کنند.کودک خود را برای انجام کار صحیح با گفتگو با شما در مورد آن ستایش کنید. به فرزند خود یادآوری کنید که آنها تنها نیستند – بسیاری از افراد در برخی موارد مورد آزار و اذیت قرار می گیرند. توضیح دهید که این قلدر است که رفتار بدی دارد – نه فرزند شما. به کودک خود اطمینان دهید که متوجه خواهید شد با هم در این مورد چه کاری انجام دهید.
در نظرسنجی ها ، بیشتر کودکان و نوجوانان می گویند که قلدری در مدرسه اتفاق می افتد. به کسی در مدرسه (مدیر ، پرستار مدرسه ، یا یک مشاور یا معلم) اجازه دهید تا از شرایط مطلع شود. غالباً آنها می توانند تماشا کرده و برای جلوگیری از مشکلات بعدی قدمهایی را بردارند.“زورگویی” می تواند طیف گسترده ای از شرایط را توصیف کند ، بنابراین هیچ رویکردی متناسب با همه وجود ندارد. آنچه در یک موقعیت م worksثر است ممکن است در شرایط دیگر م anotherثر نباشد. بسیاری از موارد – مانند سن بچه های درگیر ، شدت وضعیت و نوع خاص رفتارهای قلدری – به تعیین بهترین روش کمک می کند.اگر می شنوید که قلدری در صورت فهمیدن زورگویی که فرزند شما به او گفته یا تهدید به آسیب جسمی ، آن را بدتر می کند ، آن را جدی بگیرید. گاهی نزدیک شدن به والدین قلدر مفید است. اما در بیشتر موارد ، معلمان یا مشاوران بهترین کسانی هستند که ابتدا می توانند با آنها تماس بگیرند. اگر این روش ها را امتحان کرده اید و هنوز هم می خواهید با والدین کودک زورگو صحبت کنید ، بهتر است این کار را در جایی انجام دهید که یک مسئول مدرسه ، مانند یک مشاور ، می تواند واسطه شود.
در اکثر مدارس سیاست های قلدری و برنامه های ضد قلدری وجود دارد. همچنین ، بسیاری از ایالت ها قوانین و سیاست های قلدری را دارند. درباره قوانین موجود در جامعه خود اطلاعات کسب کنید. در برخی موارد ، اگر نگرانی جدی در مورد ایمنی فرزند خود دارید ، ممکن است لازم باشد با مقامات قانونی تماس بگیرید.
قلدری در مدرسه چیست و چه انواعی دارد؟
در زورگویی باید شرایط خاصی وجود داشته باشد تا بتوان آن را قلدری تشخیص داد. این موارد عبارتاند از غافلگیری، عدم تعادل قدرت، تکرار، پریشانی و تحریک. قلدری در مدرسه ممکن است در داخل مدرسه، زمین مدرسه یا بیرون از مدرسه اتفاق بیفتد. اما این مسئله به دلیل روابط ایجاد شده در مدرسه رخ میدهد. قلدری انواع مختلفی دارد که در ادامه به آنها میپردازیم.
- قلدری مستقیم و غیرمستقیم: قلدری مستقیم با قلدری غیرمستقیم متفاوت است. قلدری مستقیم شامل تماس مستقیم با فرد قلدر است اما در قلدری غیرمستقیم این طور نیست. نمونهای از آزار مستقیم عبارت است از پرتاب کردن اشیاء به سمت فرد یا فریاد زدن سخنان آزاردهنده نسبت به او. نمونهای از قلدری غیرمستقیم عبارت است از شایعهپراکنی در مورد یک همکلاسی.
- قلدری اینترنتی: قلدری اینترنتی هر نوع قلدری است که به صورت آنلاین اتفاق میافتد. این نوع از آزار و اذیت میتواند به صورت نظرات آسیبزننده در مورد کودک در سایت یا به صورت فرستادن پیامهای شخصی آزاردهنده برای او باشد.
- قلدری جسمی: قلدری جسمی همیشه شامل تماس بدنی با فرد مقابل است. این مسئله میتواند به صورت دعوای تن به تن اتفاق بیفتد. همچنین میتواند شامل پرتاب وسایل، لگد زدن یا بیرون کشیدن او از مدرسه به قصد آسیب جسمی به او باشد.
- قلدری عاطفی: قلدری عاطفی شامل استفاده از روشهایی به منظور آسیب زدن به احساسات فرد دیگر است. این نوع قلدری میتواند شامل گفتن یا نوشتن حرفهای آسیبزننده باشد، که موجب میشود تعداد بسیار زیادی از افراد علیه او موضع بگیرند. همچنین، این نوع آزار و اذیت میتواند شامل نادیده گرفتن هدفمند فرد یا پخش شایعات در مورد او شود.
- قلدری جنسی: قلدری جنسی هر نوع آزار و اذیتی است که به جنسیت یا مسائل جنسی فرد ارتباط داشته باشد. به عنوان مثال، این نوع قلدری شامل مجبور کردن شخص به انجام رفتارهای جنسی، گفتن حرفهای جنسی یا لمس ناخواسته میشود.
- قلدری کلامی: قلدری کلامی به معنای استفاده از کلام برای به هم ریختن طرف مقابل است. به عنوان مثال، استفاده از ناسزا، کلام آزاردهنده، اظهار نظر منفی در مورد کودک، استفاده از اصطلاحات تحقیرآمیز و تمسخر.
قلدری در مدرسه چه پیامدهایی دارد؟
کودکان حق دارند که در مدرسهای درس بخوانند و رشد کنند که محیط آن سالم و امن است. قلدری در مدرسه میتواند پیامدهای بسیار زیانباری داشته باشد. این پیامدها برای کودک قلدر، کودکی که مورد قلدری قرار میگیرد، کسانی که شاهد این مسئله هستند و حتی برای مدرسه متفاوت است که در ادامه با آنها آشنا میشوید.
پیامدهای قلدری در کودکانی که مورد آزار و اذیت قرار گرفتهاند
کودکانی که مورد قلدری قرار میگیرند احتمالا:
- عزت نفسشان کاهش پیدا میکند؛
- دچار افسردگی یا اضطراب میشوند؛
- رشد آنها از نظر اجتماعی کندتر خواهد شد و منزوی و تنها میشوند؛
- به دلیل اجتناب از مدرسه یا قطع ارتباط با آن موفقیت تحصیلی کمتری دارند؛
- در آینده توانایی برقراری روابط سالم با دوستان و همکاران نخواهند داشت.
پیامدهای قلدری در کودکان قلدر
کودکانی که مرتبا دیگران را آزار میدهند به احتمال زیاد:
- تحصیل را رها میکنند یا از مدرسه اخراج میشوند؛
- رفتار مجرمانه انجام میدهند؛
- دچار افسردگی یا اضطراب میشوند؛
- در بزرگسالی نسبت به همسر یا فرزندان خود با خشونت رفتار میکنند.
تاثیر قلدری بر کودکانی که شاهد این مسئله هستند
کودکانی که شاهد قلدری هستند به احتمال زیاد:
- احساس ناتوانی میکنند؛
- با ترس و احساس گناه زندگی میکنند.
پیامدهای قلدری برای مدارس
مدارسی که اقدامات قابل توجهی در برابر قلدری انجام نمیدهند به احتمال زیاد:
- بر اساس فرهنگ ترس و بیاحترامی، محیطی منفی در مدرسه ایجاد میکنند؛
- دانشآموزان آنها کمتر در درسها مشارکت دارند و والدین نیز از از مدرسه ناراضی هستند؛
- به دانشآموزان این تصور را میدهند که معلمها کنترل کمی بر روی محیط دارند یا اهمیتی به مسائل نمیدهند؛
- باعث عدم اطمینان، عزت نفس پایین و از بین بردن جاهطلبی دانشآموزان میشوند؛
- در الهام بخشیدن به دانشآموزان برای دستیابی به پتانسیل کامل تحصیلیشان کوتاهی میکنند.
چه عواملی باعث قلدری در مدارس میشوند؟
دلایل قلدری متعدد است. هر دانشآموزی صرف نظر از جنسیت، مذهب، نژاد یا وضعیت اقتصادی اجتماعی میتواند هدف آزار و اذیت در مدرسه قرار گیرد. وقتی معلمها و مسئولان مدرسه بدانند که چه عواملی منجر به قلدری میشوند بهتر میتوانند از آن پیشگیری کنند. در ادامه به برخی از دلایلی اشاره شده است که باعث میشوند یک کودک نسبت به کودکان دیگر قلدری کند.
- مورد آزار قرار گرفتن کودک در خانه
- عدم توانایی همدلی او با دیگران
- بازیهای یا فیلمهای خشونتآمیز
- جلب توجه کردن
- عدم توانایی در استفاده مناسب از قدرت خود
- عدم وجود فرهنگ احترام به دیگران در مدرسه
لازم است بدانید در اغلب موارد، کودک قلدر به اندازه کودکی که مورد قلدری قرار میگیرد آسیب دیده است و نیاز به حمایت و کمک از طرف دیگران دارد.
چه راهکارهایی برای پیشگیری از قلدری در مدرسه وجود دارد؟
با توجه به پیامدهایی که قلدری میتواند برای کودکان، خانوادهها، مدارس و جامعه داشته باشد پیشگیری از آن بسیار ضروری است. والدین، معلمها و مدارس با انجام راهکارهایی میتوانند از این مسئله پیشگیری کنند که در ادامه به آنها اشاره شده است.
آموزش مهربانی و همدلی به کودکان
کودکان از همان سنین اولیه کودکی باید یاد بگیرند که رفتار آنها چه تاثیری بر روی دیگران میگذارد. لازم است به کودکان آموزش داده شود که دیدگاههای دیگران را در نظر بگیرند و در نتیجه بتوانند افراد مختلف را از نظر عاطفی درک کنند.
شناسایی علائم هشداردهنده
اگرچه معلمها در اغلب موارد مشغلههای زیادی دارند اما اگر بتوانند علائم هشداردهنده قلدری را شناسایی کنند و هر چه زودتر آنها را متوقف کنند، کمک زیادی به پیشگیری از قلدری در مدرسه خواهند کرد. برخی از این علائم عبارتاند از لقب دادن به دیگران، خیره شدن به یک کودک، نادیده گرفتن یک کودک یا خندیدن بیرحمانه به او و تشویق دیگران به این کار.
ایجاد فرصتهایی برای برقراری ارتباط
لازم است در کودکان این احساس ایجاد شود که مدرسه مانند یک جامعه است. وقتی دانشآموزان احساس کنند که همسالان آنها عضوی از گروه یا جامعه هستند کمتر یکدیگر را آزار میدهند و در مقابل کودک قلدری که سعی میکند این جامعه را از بین ببرد میایستند.
استفاده از هنر
هنر میتواند ابزار قدرتمندی برای کودکان در جهت ابراز احساسات و افکارشان باشد. به عنوان مثال، دانشآموزان میتوانند یک داستان در مورد قلدری بنویسند. میتوان برای مبارزه با قلدری، مسابقه طراحی پوستر ضد قلدری برگزار کرد. ایدههای زیادی برای این کار وجود دارد که مدارس میتوانند از آنها استفاده کنند.
شبیهسازیها
یک ایده تعاملی سرگرمکننده برای کمک به کاهش قلدری در مدارس، شرکت دادن دانشآموزان در انجام شبیهسازی است. به این منظور از دانشآموزان یک کلاس بخواهید نمایشی در مورد قلدری بازی کنند و بعد در مورد روشهای حل تعارض با یکدیگر گفتگو کنند. این کار به کودکان کمک میکند که با یکدیگر همکاری کنند و راه حلهایی را برای مقابله با قلدری ارائه دهند.
ایجاد راه حلهای صلحآمیز
راه حلهای مسالمتآمیز باعث میشوند که قلدری و نفرت گسترس پیدا نکند. بنابراین، نباید با کودک قلدر به صورت خشونتآمیز یا همراه با آزار و اذیت رفتار شود. در غیر این صورت، کودک قلدر به زورگوییهای خود ادامه میدهند و نفرت بیشتری نسبت به دیگران پیدا میکند.
تمرکز بر رفتار
برچسب زدن کودک به عنوان «قلدر» کمکی به او نمیکند. به همین دلیل معلم است که والدین و معلمها به جای استفاده از اسامی بر رفتارهای کودک تمرکز کنند. مطالعه کتاب قلدری بسه نیز میتواند در این زمینه برای شما مفید باشد.
تنظیم قوانین مشخص و قابل اجرا
اگر در مدرسه قوانین مشخصی در مورد قلدری وجود داشته باشد به احتمال زیاد میتوان از این مسئله جلوگیری کرد. لازم است این قوانین با کلمات مثبت برای کودکان توضیح داده شوند، ابعاد مختلفی را پوشش بدهند و متناسب با سن دانشآموزان باشند.
پاداش دادن به رفتارهای مثبت
وقتی دانشآموزان رفتار نامناسبی انجام میدهند معمولا مدرسه آنها را به دفتر فرامیخواند. با این حال، توجه به رفتار مطلوب دانشآموز و تشویق آن نیز مهم است. این کار به دانشآموزان نشان میدهد که توجه به رفتار منفی، تنها توجه نیست و رفتار مثبت آنها نیز در نظر گرفته میشود.
استفاده از تعامل آزادانه
تعامل در پیشگیری از قلدری در مدرسه نقش کلیدی دارد. هنگامی که کودکان احساس میکنند میتوانند با بزرگسالان جامعه ارتباط برقرار کنند، بیشتر احتمال دارد که قلدری را گزارش دهند و همچنین با ابراز کلامی احساسات خود کمتر به آزار و اذیت روی بیاورند.
انجام اقدامات
اگر متوجه شدید که در مدرسه قلدری رخ داده است، لازم است برای متوقف کردن آن اقداماتی را انجام دهید. با شناسایی موقعیت و پیدا کردن راهحلهای مختلف شروع کنید. اگر پدر و مادر هستید با فرزندتان صحبت کنید یا اگر معلم هستید همه کودکان را در پیدا کردن راه حل مشارکت بدهید. برای جلوگیری از قلدری، ارائه برنامه عملی ضروری است و اگر این مسئله متوقف نشد انجام گامهای بعدی لازم است.
برقراری ارتباط با همسالان
با راهاندازی گروههای بازی، جلسات مطالعه یا پیشنهاد برای مهمانی آخر هفته به کودک یا دانشآموز خود کمک کنید که با سایر دوستان خود ارتباط برقرار کند. هر چه کودک با همسالان خود ارتباط بیشتری داشته باشد احتمال آزار و اذیت او کاهش بیشتری مییابد.
اعتماد به اینکه وضعیت کودک بهتر خواهد شد
آگاهی از اینکه کودکتان مورد آزار و اذیت قرار گرفته است، ممکن است شرایط سختی را برای شما به وجود بیاورد. با این حال، لازم است بدانید کودک با دریافت حمایت و کمک از شما میتواند بهبود پیدا کند. به یاد داشته باشید که متوقف شدن قلدری و با گذشت زمان، فرزندتان دیگر مشکلی نخواهد داشت. در این زمینه، مراجعه به روانشناس نیز بسیار کمککننده است.
در نهایت، قلدری در مدرسه انواع و علل مختلفی دارد که رخ دادن آن میتواند پیامدهای بسیار آسیبزنندهای برای همه افراد درگیر داشته باشد. اگرچه مقابله با قلدری در مدرسه میتواند بسیار دشوار باشد، اما در صورت همکاری مدرسه، والدین و دانشآموزان با یکدیگر در انجام راهکارهای ضد قلدری، میتوان از این مسئله جلوگیری و آن را متوقف کرد.
چگونه به نوجوانی که خودآزاری میکند کمک کنیم؟
هر یک از عوامل ذکر شده در این نوشته ممکن است به شما در توضیح دلیل خوزنی یک نوجوان خاص کمک کند. اما هر نوجوان نیز احساسات و تجربیات منحصر به فردی دارد و برخی از کسانی که به بریدن بدن اعتیاد دارند ممکن است نتوانند توضیح دهند که چرا این کار را انجام می دهند. اگر به دنبال یک مشاور خوب برای کمک درمورد خودآزاری در نوجوانان هستید میتوانید برای مشورت و کسب اطلاعات بیشتر به صفحه اینستاگرام جناب تقوی معاونت یکی از بزرگترین مدارس کشور سر بزنید.
روابط خوب با کودک :
سعی کنید انقدر روابط خودتان با کودک را خوب کرده باشید یعنی قدم به قدم تمام این مواردی که تا الان ذکر شد را انجام داده باشید که کودک با شما صحبت کند در غیر اینصورت شما دوست کودک نخواهید بود یک غریبه اید که ترس از اینکه نکند شما بفهمید و ماجرا را بدتر بکنید برای کودک خیلی شدید تر این وضعیت را ایجاد می کند که حرف نزند و حرف نزند و حرف نزند پس یا کودک تعاملش با شما به قدری خوب شده است که خودش به شما می گوید یا خودتان باید این موضوع را متوجه شوید اما علائم هشدار دهنده چه چیزی هستند؟ اگر که می بینید کودک مضطرب است، ناتوان شده است، خیلی خوب نمی تواند درس بخواند، اشتهایش تغییر کرده است، خوب نمی تواند بخوابد، کارهایی که قبلا از انجام آنها لذت می برده است الان تمایلی برای انجام دادن آنها ندارد. یا اگر می بینید برای مدرسه رفتن شروع می کند به اذیت کردن و هر روز یک مشکلی دارد یک روز شکمش درد می کنید یک روز سرش درد می کند یا سرما خورده و امتحان دارد یا بدون دلیل شروع به گریه کردن می کند، نگران شوید که در مدرسه چه اتفاقی دارد میفتد و به محض اینکه متوجه شدید کودک شما مورد قلدری قرار می گیرد سریعا به مدرسه مراجعه نکنید که بخواهید حق کودک را بگیرید این مسئله باعث می شود که کودک مهارت حل مسئله و جرات ورزی را یاد نگیرد و همیشه به شما متکی باشد پس باید کودکتان را آماده بکنید که در همان شرایط بتواند به خودش متکی باشد و حق خودش را بگیرد.
دفعات مقابله با قلدری در کودک :
در تعداد دفعات مقابله با قلدری زمانی که متوجه شده اید که کودکتان مورد قلدری قرار می گیرد چندتا سوال است که باید از کودک پرسیده شود از کودک بپرسید که چندبار دیگر این اتفاق افتاده است همیشه همین آدم بوده است یا آدم های مختلفی هستند که کودک شما را در مدرسه اذیت می کنند؟ آیا این افراد بقیه را هم اذیت می کنند یا فقط سوژه و اسباب بازی آنها کودک شما است؟اگر کودکان مختلفی این کار را می کنند باید سعی کنید که به کودکتان یاد دهید چیزهایی را که یاد گرفته است به سایر کودکان هم یاد دهد و آنها باهم یک تیم شوند که جلوی قلدر را بگیرند،سعی کنید کودکتان را متقاعد کنید که لازم است راجب این اتفاق با یکی از مسئولین مدرسه مثل معلم، مدیر یا مشاور مدرسه صحبت بکند مخصوصا اگر این آدم قلدر آدم های مختلفی را مورد اذیت قرار می دهد یعنی تنها کودک شما نیست چند کودک دیگر هم هستند که مورد آزار و اذیت قرار می گیرند به طور کلی اگر بخواهیم بگوییم به کودک چه چیزهایی را یاد دهید قدم اول مربوط به خود شما است که رابطه خود را با کودک به قدری خوب کنید که خود کودک به شما تمام حرف هایش را بزند و این مسائل را بازگو کند تکنیک های بهبود روابط را بار دیگر مرور کنید و سعی کنید از آنها کاملا استفاده کنید قدم دوم آموزش خود کودک برای جرات ورزی است
اینکه کودک رفتار جرات مندانه ای از خودش نشان دهد کمک می کند که بعدها کم تر مورد قلدری قرار بگیرد اگر فردی بیماری دارد و شروع به قلدری کردن می کند یعنی ممکن است اختلالات مختلفی را داشته باشد مثلا ضد اجتماعی باشد که در کودکان به آن اختلال سلوک می گوییم.
نیاز به فاصله با کودک در مقابله با قلدری :
در این مواقع کودک باید سعی کند تا از آنها فاصله بگیرد به عبارت دیگر خودش را در شرایطی قرار ندهد که مورد آزار و اذیت دار و دسته خلافکار مدرسه یا قلدر مدرسه قرار بگیرند. قدم بعدی که باید کودک یاد بگیرد این است که نقش قربانی را بازی نکند شروع به گریه کردن نکند، فرار نکند، کاری نکند که نشان دهد که ضعیف یا آسیب پذیر است برای همین یک طعمه ی خیلی خوب برای افرادی که می خواهند قلدری کنند می شود باید یاد بگیرد که خشم و عصبانیت خودش را هم کنترل کند نباید با رفتار بد آنها باعث شود که آن هم رفتار بد و بی ادبانه ای از خودش نشان دهد به عبارت دیگر پرخاشگری را با پرخاشگری جواب ندهد باید به کودک یاد دهیم بعضی زمان ها در مقابل آنها بایستد همیشه فرار کردن جواب نمی دهد تا یک زمانی کودک سعی کند خودش دوری بکند و در شرایطی قرار نگیرد که آنها مورد قلدری قرارش دهند ولی اگر مورد قلدری قرار گرفت باید یاد بگیرد که چطور بدون نشان دادن اضطراب و ترسش شروع به حرف زدن بکند.
زبان بدن را به کودک یاد دهید که بایستد و پاهایش را اندازه عرض شانه هایش باز کند و سعی کند با صدای کمی واضح و بلند جوری که صدایش نلرزد و جیغ و داد هم نباشد به آنها بگوید که دست بردارید، این کارتان اصلا درست نیست، دست از سرم بردارید یا اینکه انقدر زور نگویید همانطور که قبلا گفتم در صورتی که نتوانستند جلوی آنها را بگیرند حتی اگر با سایر کودکانی که مورد قلدری قرار می گیرند تیم شدند و به آنها یاد دادند ولی نتوانستند با این فرد مقابله کنند بروند و از بزرگ ترها مثل مدیر، معلم یا مشاور مدرسه کمک بگیرند.
در خانه سعی کنید تا مهارت جرات ورزی را به کودک بیشتر یاد دهید و به رفتارهای جرات ورزانه او پاداش دهید درواقع هر وقت که به جای عصبانی شدن توانست حرفش را بدون داد و بیداد،گریه یا توهین بگوید کودک را تشویق کنید به کودک بگویید که مرسی که انقدر خوب حرفت را زدی و شروع کنید در مورد اینکه می توانید حرفش را قبول کنید یا نه خیلی منطقی با کودک صحبت کنید. خودتان هم زور نگویید شما الگوی کودکان هستید. اگر کودک در خانه مورد ازار و اذیت قرار بگیرد قطعا قطعا این احساس را دارد که من دوست داشتنی نیستم، اعتماد به نفسش را از دست می دهد
و در محیط دیگری یا مورد قلدری قرار می گیرد یا خودش آن آدم قلدر می شود پس به نیازهای کودک احترام بگذارید الگوی خوبی برای جرات ورزی او باشید و زمانی که درخواست ها و سوالاتش را محترمانه و قاطعانه بیان می کند کودک را تشویق بکنید مهارت کنترل خشم را هم که در موردش خوانده اید را حتما حتما باید به کودک یاد دهید و خودتان هم تمام تلاشتان را باید بکنید که هیچ وقت به جای اینکه حرفتان را درست، منطقی و آرام بزنید از پرخاشگری استفاده نکنید چه تمرین فیزیکی باشد و چه داد و بیداد کردن باشد فرق بسیاری ندارد تاثیر هر دو روی روح و روان کودک شما یکسان است.
راهحل چیست؟
برای اینکه بتوان این اطفال را کنترل کرد باید مداخلاتی علیه قلدری در چند سطح اعمال نمود. به عنوان نمونه در سطح مدرسهها، مربیان و مسوولان مدرسهها باید از این پدیده قلدری و عارضههای آن آگاه باشند. نظارت خود را هنگام زنگ تفریح و ورزش و ناهار کودکان بالاتر ببرند. و بمحض شناسایی فرد قلدر با وی برخورد جدی کنند. بر این اساس بایست فرد قلدر شناخته شده و جلوی رفتارهای او گرفته شود. هم چنین میتوان برای رویارویی با قلدری سیاستهایی همچون طرحریزی قوانین مدرسه و تنبیههای ناشی از سرپیچی و نقض قوانین، ایجاد راههای ارتباطی بین کودکان و مشاوران مدرسه برنامهریزی کرد تا کودک قربانی یا فرد شاهد بمحض رویارویی با این امر به آنها مراجعه نماید. پدر و مادر کودک نیز بایست به دنبال علایمی که کودک مورد قلدری قرار گرفته است، باشند و به صورت مستقیم از او بپرسند که آیا مورد بدرفتاری قرار میگیرد یا نهبه فرزند خود شیوههای برخورد با قلدری و ایستادن در برابر فرد قلدر را آموزش دهند.هم چنین کودک بایست قادر باشد با پدر و مادر، معلمان و مشاوران در این زمینه صحبت کرده و از آنها کمک بخواهد. پدر و مادر میبایست بکوشند با آموزش مهارتهای اجتماعی و دوستیابی، اعتماد بنفس کودک را بیشتر کرده و شمار دوستهای او را بیشتر کنند.
با این شیوهها میتوان پیشاپیش جلوی وقوع این حادثه را گرفت. از طرفی هم بایست به اطفال آموزش داد که درصورت مشاهده این رفتار برای دیگر کودکان به آسانی از کنار آن نگذرند بلکه با پشتیبانی کودک قربانی و اطلاع دادن به مسوولان مدرسه جلوی تکرار این رفتار را بگیرند. در نهایت بهترین استراتژی به منظور مواجهه با قلدری، گزارش دادن آن است. شما می توانید به عنوان والدین کودک، احتمال اینکه کودکتان مورد زورگویی و آزار واقع شود را کاهش دهید،اینجا 5 راهکار برای کمک به شما ارائه شده است:
1) در مورد قلدری و زورگویی در خانواده صحبت کنید.
با بچه های خود و سایر اعضای خانواده در مورد قلدری گفتگو کنید و تجارب یکدیگر را در اختیار هم بگذارید،اگر کودک شما در باره آزار دیدن خودش صحبت کرد، به خاطر گفتن این موضوع و یا به دلیل اینکه به اندازه کافی شجاع بوده است او را ستایش کنید و او را از حمایت بی قید و شرط خود مطمئن سازید. با مدرسه در مورد اینکه چه سیاستی پیش بگیرید و کارکنان و معلمان چگونه به وضعیت رسیدگی کنند مشورت کنید.
2) تا جایی که می توانید دلیل اینکه کودک مورد زورگویی واقع می شود را حذف کنید.
اگر کودک شما با خود پول یا اسباب بازی به مدرسه می برد و این دلیل می شود که کودکان با زورگویی پول او را بگیرند.شما می توانید کودک خود را تشویق کنید که با خود ناهار و تغذیه به مدرسه ببرد و معمولاً اسباب بازی که همه ممکن است داشته باشند با خود ببرد.
3) همیشه با دوستان خود باشد.
وقتی 2 یا3 کودک با هم باشند کمتر مورد قلدری و زورگویی واقع می شوند. به کودک خود بگویید تا سعی کند همیشه با دوستانش باشد.
4) آرام باشد و مقاومت نکند.
وقتی کودکی مورد قلدری و زورگویی کسی واقع می شود بهترین دفاع برای کودک این است که آرام بماند و از گفتن چیزهایی که طرف مقابل را عصبانی میکند خود داری کند و به آرامی از محل دور شود.
5) هیچ وقت خود کودک با فرد زورگو درگیر نشود.
به کودک خود یاد دهید که وقتی موردی به این شکل برای او پیش می آید با شما صحبت کنند.گاهی اوقات صحبت والدین با کودک قلدر موثر تر است اما بهتر است مسئولین و مشاور مدرسه به این مسئله رسیدگی کنند.
6)سرزنش نکنید
اگر فرزند شما در مدرسه مورد آزار و اذیت قرار میگیرد، به هیچ عنوان او را سرزنش یا تحقیر نکنید مثلا بگویید “چقدر بی عرضه هستی که بهت زور میگن”. اگر فرزند شما این جمله را از شما بشنود حکم این را دارد که دوبار آسیب دیده است یکبار از طرف فرد زورگو و یکبار از طرف شما. اگر شما فرزند را مورد سرزنش قرار دهید و بعد از آن مشکلات جدی تری مثل سوء استفاده جنسی به وجود بیاید فرزند شما دیگر با شما درباره آنها صحبت نخواهد کرد. از فرزندتان حمایت کنید و به او اطمینان دهید که تا پایان مشکل با او همراه خواهید بود.
7)جرأت داشتن را آموزش دهید
جرأت داشتن، به این معنا نیست که فرزند شما تبدیل به یک نوجوان خشمگین شود و هر کس که به او بگوید بالای چشمت ابرو را راهی بیمارستان کند. جرأت داشتن به این معنا است که فرد بدون درگیر شدن بتواند از خودش دفاع کند و مورد زورگویی واقع نشود. در این مواقع از فرزندتان بخواهید که بلافاصله به معلم یا ناظم مدرسه اطلاع دهد، البته اگر فرزند شما نتواند اینکار را بکند در اینجا پیامدهایی برای شما دارد، آیا فرزندتان را به درستی تربیت کرده اید؟ آیا به او اعتماد به نفس داده اید؟ آیا به او اجازه داده اید که اظهار نظر کند؟ آیا خودتان الگوی خوبی از جرأت مندی بوده اید؟
8)آموزش روش حل مشکل
بچه ها این روش را خود به خود به دست نمی آورند پس راهی پیدا کنید تا روش حل مشکلات را به آنها آموزش دهید از کودکان بخواهید مشکلات را تعریف کنند و همچنین از آنها بخواهید که جزئیات را بیان کنند و در آخر از آنها بپرسید که حالا چه کار میتوان کرد؟ پس از آن بدون هیچ نشانی از شوخی یا عکس العملی تحقیر آمیز تمام پیشنهادات بچه را بشنوید بعد از آن راههایی را که مناسبتر هستند و با آموزش های اخیر مغایرت ندارند را استفاده کنید.
9)مراقب روش استفاده از حل اختلاف باشید
زورگویی یک اختلاف عقیده نیست بلکه تحقیری یک طرفه است، پس زمانی که از حل اختلاف بین یک زورگو و یک فرد مورد هدف واقع شده استفاده می کنید، مراقب باشید.
10)فراهم کردن تمرینات
بچه ها به تمارین زیادی برای روش حل مشکلات نیاز دارند. به اتفاقات روزانه توجه کنید مثل دعوا در زمین بازی، اختلاف بین خواهر و برادر سر کنترل تلویزیون. از دورهمی خانوادگی یا گروه های مدرسه ای استفاده کنید تا این روش را به فرزندانتان بیاموزید.
سخن نهایی
یادآوری میکنیم که هیچ گلولهی فولادی برای زورگویی وجود ندارد و هیچ کمپین ضد زورگویی نتیجه نخواهد داد. بهترین روش، روشی عمومی و بر پایه تحقیقات و تجارب می باشد. آموزش به کودکان برای حل چگونگی مشکلات روشی ثابت شده برای مقابله با زورگویی است. در نهایت هدف این است که رفتارهای سالم جایگزین رفتارهای ناسالم شود، به همین علت است که ما اصرار میکنیم روش درست مقابله کردن با مشکلات را به فرزندان خود آموزش دهید.