اگر می خواید آموزش سخنرانی رو شروع کنید بخونید…
اکثر کسانی که در کلاس آموزش سخنرانی و فن بیان شرکت می کنن به دنبال این هستند که اعتماد به نفس شون در سخنرانی بالا بره و بتونن تمرکزشون برای چیزی که می خوان بگن رو حفظ کنن و زمانی که در جمع سخنرانی می کنن دستپاچه و مضطرب نشن و واضح و روان سخن بگن تا شنونده ها رو تحت تاثیر قرار بدن و افکارشون رو مرئی کنن.
اما نگران نباشید زبده ترین سخنرانان هم در ابتدای کار خودشون دچار ترس های بزرگی می شدن و دست و پاشون رو گم می کردن.چارلی چاپلین در هنگام صحبت با رادیو با اینکه متن نطق خودش رو از قبل آماده می کرد اما در مورد حس خودش برای سخنرانی می گفت : (( احساس آدمی رو دارم که در آسمانی طوفانی در حال گذر از اقیانوس اطلسه)).
پس شما تنها نیستید،فقط باید اراده کرد و با انجام تمرین های مکرر و مستمر به این مهارت دست پیدا کرد چیزی که در دوره های آموزشی بر اون تاکید فراوان داریم.بنابراین باید بردبار و صبور باشید تا فشار استرس و اضطراب به تدریج کم شده و از بین بره و جای خودش رو به شجاعت و اعتماد به نفس بده،که نیاز به تمرین مستمر داره.
1. اگر مصمم و پیگیر هستی شروع کن:
به این فکر کنید که وقتی بتونید با اعتماد به نفس در بین جمع صحبت کنید چه حس خوبی براتون به ارمغان میاره؟از نظر اجتماعی چه امتیازی برای شما خواهد داشت؟چه دوستان جدیدی پیدا خواهی کرد؟از نظر مالی چقدر به نفع شما خواهد بود و تا چه حد می تونید بر دیگران سلطه و نفوذ پیدا کنید؟ دائم سعی کنید کوره ی اشتیاق رو در خودتون گرم نگه داریدو پیگیر باشید.
لطفا تصمیم تون برای شروع و پیشرفت جدی باشه
2.تمرین و تمرین و تمرین:
مهارت سخنرانی چیزی نیست که فقط عده ی کمی از اون برخوردار باشند و یا ژنتیکی استعدادش رو داشته باشن بلکه میشه اونو با تمرین و تکرار زیاد یاد گرفت.ترس از سخنرانی در نتیجه ی عدم اطمینان به وجود میاد، و عدم اطمینان هم نتیجه ی کمبود تجربه و عدم تسلطه که فقط با تمرین کردن رفع خواهد شد.در تعجبم از کسانی که به تمرین اهمیت نمی دن و یا سرسری و دقیقه نودی تمرین می کنن اما انتظار پیشرفت های بزرگ دارن.با تمرین همه چیز ممکن میشه.
3.اگر از من بپرسید می گم با اشتیاق باشید همین!
اگر که می خواید دیگران جذب سخنرانی شما بشن و به حرف های شما گوش بدن و شما رو دوست داشته باشن با اشتیاق باشید.حتماً می پرسید منظور از اشتیاق چیه؟اینکه از چیزی صحبت کنید که عجین شده با پوست و گوشت و استخون شماست. می تونه داستان زندگی تون باشه یا نتیجه ی یک تجربه و یا تحقیق.
کسی نمی تونه برای دیگران الهام بخش باشه مگر اینکه اول برای خودش الهام بخش باشه
رابرت گرین در کتاب استادی خودش می گه: (( سخنرانان با انگیزه و با انرژی همیشه مورد علاقه هستند و بیشتر از آن هایی که خسته و منفعل اند با دیگران ارتباط برقرار می کنن.معمولاً از من در خواست می شود که با مدیرعامل ها برای رونمایی از یک محصول جدید یا یک چیر ابتکاری کار کنم تا قصه ی شرکت شان را موثرتر و متقاعد کننده تر بگویند.من برای دیدن برندهایی مانند اینتل،کوکاکولا و شرکت های زیاد دیگری با محصولاتی مشابه این ها دور دنیا سفرکرده ام. در هرقاره و با هر زبانی سخنرانانی که حقیقتاً اشتیاق و هیجان خود را برای موضوعشان بیان می کنند،کسانی هستند که از رهبران الهام بخش به شمار می روند.آنها کسانی هستند که مشتریانشان می خواهند تجارتشان را دنبال کنند. سالهاست با پرسیدن یک سوال یکسان کار مربیگری را برای مراجعینم شروع کردم که: به چه چیزی اشتیاق دارید؟در ابتدای ساختن هر داستانی،به اندازه ای که به عامل انگیزشی فرد در ارتباط با آن محصول یا خدمت اهمیت می دادم به خود محصول اهمیت نمی دادم.))
تماشای یک سخنران مشتاق، مانند نوشیدن آب یخ وسط بیابان،آدم را سرحال می آورد.چه چیزی را با تمام وجودتان می خواهید؟ این موضوع شماست.
4. به دنبال جمع آوری اطلاعات و یادگیری باشید.
ژان دلابرویر نویسنده فرانسوی می گه: (( بزرگترین مصیبت برای یک انسان این است که نه سواد کافی برای سخن گفتن داشته باشد و نه شعور لازم برای خاموش ماندن.))
و این یعنی لطفاً برای هر سخن و هر حرف و کلامی،حتی در یک جلسه ی اداریِ تکراری،اطلاعات جمع آوری کنید و بدون اطلاعات سخنرانی نکنید.هرچقدر میزان مطالعه و دانش تون رو افزایش بدید،تسلط و اشراف بیشتری به کلام خودتون خواهی داشت.
پس لطفاً اطلاعات خودتون رو در مورد موضوع بالا ببرید و دانش و مهارت کسب کنید.
5. با شهامت رفتار کنید انگار که ترسی از سخنرانی ندارید.
درآغاز کار موقع روبرو شدن با جمع طوری رفتار کنید که انگار از شهامت و اطمینان کافی برخوردار هستید.هرچقدرهم قلبتون تند تند می زنه و دچار هراس و استرس شدید، اما شجاعانه قدم بردارید و وانمود کنید که از پسش برمیاید.از این طریق کم کم می تونید به مغزتون اینو بفهمونید که این شرایط کاملاًعادی و تکراریه پس برای تمرین سخنرانی و حضور در جمع پیش قدم باشید تا بیاموزید.
نتیجه اینکه :
- باید تصمیم جدی ای داشته باشید برای شروع یادگیری
- مشتاق و علاقه مند باشید
- به دنبال جمع آوری اطلاعات باشیم و هیچ وقت بدون دانش صحبت نکنیم
- تمرین رو هیچ وقت از یاد نبریم
- از همین اول با شهامت رفتار کنیم حتی اگر می ترسیم
- و به دنبال یادگیری،آموزش و کسب مهارت باشیم.
5 اشتباه زبان بدن که سخنرانی شما را نابود می کند
1- این پا و اون پا کردن:
تکون خوردن های زیاد نشون دهنده ی بی قراری ماست.گاهی اون قدر وول می خوریم که حوصله ی مخاطب سرمیره یام متوجه میشه که ما استرس زیادی داریم و کنترلی روی استایل خودمون برای ایستادن نداریم.تکیه دادن روی یک پا و پای دیگه رو آزاد کردن هم باعث میشه پاهاتون زودی خسته بشه.پس سعی کنید وزن تون رو روی دوتا پا تقسیم کنید.پاهاتونو نه خیلی باز کنید و نه خیلی بسته نگه دارید و به اندازه عرض شانه باز کنید و نوک انگشت پاتون اندکی به سمت بیرون تمایل داشته باشه.سعی کنید راست باستید شونه ها افتاده نباشه و قامت تون راست و کشیده باشه.
گاهی هم می تونید چند قدمی راه برید تا مخاطب با چشم شما رو تعقیب کنه که دچار یک نواختی و کسالت نشه.
رادیو آوا با موضوع زبان بدن (کلیک کن و بشنو)
در این تصویر شما نه از من صدایی می شنوید و نه من چیزی می گم اما آیا در این عکس ها به شما پیامی منتقل میشه؟چه مفهومی از هرعکس برداشت کردید؟پس من در هر کدوم از این حالت ها یه پیامی رو به شما منتقل کردم درستِ؟
کاری که ما در سخنرانی می کنیم هم همینه،یعنی علاوه بر صحبت ها و حرف هایی که از دهان مون خارج میشه یه پیامی هم با زبان بدن مون به مخاطب منتقل می کنیم و این نشون می ده که باید حواسمون روی زبان بدن مون باشه و اصول اون رو یاد بگیریم.
من تو این مقاله قصد دارم به جای اینکه بگم چیکار کنیم می خوام بگم چه کارهایی رو نباید انجام بدیم و این اشتباهاتی که می گم بر اساس تجربه،پر تکرارترین اشتباهاتیِ که توو کلاس های سخنرانی و فن بیان در بین شرکت کنندگان هنگام تمرین سخنرانی دیدم.پس بریم سراغ اشتباه پُر تکرار اول
2- سر پایین و دست رها:
وقتی مقابل جمع می ایستم و میخوایم صحبت کنیم به هیچ عنوان نباید سرمون رو پایین بندازیم.فکر نکنید این طوری انسان متواضعی دیده می شین برعکس خجول و کم اعتماد به نفس به نظر میاید.سر رو بالا بگیرین و با اعتماد به نفس به بقیه نگاه کنید.
درمورد دست ها هم باید بگم که به هیچ وجه مجازنیستیم که دست هامونو رها بزاریم و در کنار بدن مون رها و آویزون باشن،بلکه دست ها باید در مقابل شکم روی نقطه ی مرکزی بدن باشن. ویدیوی زیر رو ببین بیشتر توضیح دادم
3-زبان بدن استرس:
یه سری کارهام گاهی اوقات انجام می دیم که شاید بعضی وقت ها خودمونم حواس مون نیست اما باید نسبت بهشون آگاه بشیم و کنترل شون کنیم و گرنه نشون میدیم که استرس زیادی داریم و به خودمون مسلط نیستیم مثل :
بازی کردن با خودکار،ماژیک،گوشه کت و… یا زیادی به سقف و زمین نگاه کردن، جو زدگی و برانگیختی،هول بودن،آب دهان رو محکم قورت دادن،خاروندن پشت سرمون و…
سعی کنیم با تمرین کردن به این موارد آگاه بشیم و تسلط کافی رو بدن خودمون داشته باشیم.
4-نگاه مون :
بعضی ها رو دیدم موقع سخنرانی به جنس مخالف نگاه نمی کنن حالا یا خجالت می کشن یام میخوان حیا رو رعایت کنن اما خوب موقع سخنرانی کردن نگاه نکردن به مخاطب چنین مفهمومی نداره و از نظر مخاطب یه امتیاز منفی به حساب میاد.اون احساس می کنه که از طرف شما دیده نمیشه.مخاطب نوع نگاه شمارو خوب متوجه میشه پس نگران نباش که برداشت بدی داشته باشه.
یا بعضی ها رو هم دیدم که فقط به یک سمت نگاه می کنن یا فقط به یک تا دونفر نگاه می کنن،انگاری قرارِ فقط برای اونا صحبت کنن. سعی کنید به همه نگاه کنید.درست عین یک موج از سمت راست به چپ و از چپ به راست برین و سعی کنید به همه،اگر تعداد جمعیت کمه نگاه کنید و اگر هم جمعیت زیاد بودن سعی کنید چشم بچرخونید بین جمعیت.
در تصویر زیر چند نمونه از اشتباهات رایج زبان بدن هنگام تمرین سخنرانی در دوره ی سخنرانی و فن بیان رو می بینید
5- حالات چهره :
حواس تون باشه اگر بین حالت چهره تون با چیزی که می خواین بگین ناهماهنگی وجود داشته باشه،مخاطبان و حضار حالت چهره ی شما رو باور می کنن نه صحبت هاتون رو.مثلاً خیلی ها رو دیدم وقتی میخوان صحبت هاشونو شروع کنن می گن: (( سلام خیلی خوشحالم از اینکه در کنار شما هستم و می خوام صحبت کنم ))؛ اما دریغ از مقداری خوشحالی در چهره شون حتی یک لبخند ساده هم ندارن.
بعضی ها سعی می کنن هیجانات خودشونو پنهان کنن تا اینجوری حرفه ای به نظر برسن در صورتی که این یک اشتباهِ.اگر این کارو بکنید بی حس و حال و بی شور و شوق جلوه می کنید.در عوض بزارید اعتقاد راسخی که به حرف هاتون دارید در چهره تون هم دیده بشه تا کلام شما باور پذیرتر باشه.
اما یک سوال چهره ی ما چه حالتی باید داشته باشه؟
پاسخ : به موضوع سخنرانی تون بستگی داره.مثلاً اگر خبر بدی دارید لبخند زدن شایسته نیست و بالعکس اگر خبر مسرت بخش وخوبی دارید طوری نباشید که انگار ناراحت و بی تفاوت و خنثی هستید.لبخند زدن می تونه پیوندمثبتی ایجاد کنه و روشن ترین علامت برای رضایت و خوشحالی ست.
سعی کنید در خلوت خودتون حالت چهره رو تمرین کنید
بهترین روش برای یادگیری زبان بدن :
به عنوان جمع بندی و بهترین کار و تمرین برای مدیریت و یادگیری زبان بدن اینِ که :
با فیلم گرفتن از خودتون در عمل ببینید که چیکار می کنید و چک کنید تا چه مواردی رو باید رفع کنید و چه نقاط قوتی دارید که باید بیشتر ازش استفاده کنید.وقتی فیلم خودتون رو ضبط می کنید و بعد می بینید احتمالاً غافلگیر می شین. ما در دوره ی سخنرانی و فن بیان هرجلسه تمرین های شرکت کنندگان رو ضبط می کنیم و بهشون تحویل می دیم تا بتونن خودشون رو ارزیابی کنن.
من جواد اسکندری هستم و به شما کمک می کنم تا بتونین از سخنرانی به عنوان یک مهارت و جادوی حرفه ای استفاده کنید تا افکارو ایده هاتونو بهتر مرئی کنید و با دیگران به اشتراک بزارین.خوشحالم که این مقاله رو مطالعه کردین ممنون میشم با نظرات تون ما رو همراهی کنید.
3 راه برای افزایش اعتماد به نفس سخنرانی
معمولاً ما فکر می کنیم که باید اعتماد به نفس داشته باشیم تا بتونیم توو یک گروه سخنرانی کنیم،اما غافل از این هستیم که اعتمادبه نفس بدست آوردنیه و کسانی که به راحتی می تونن در یک جمع صحبت کنن اعتماد به نفس رو با کسب مهارت لازم بدست آوردن.
یادمون باشه اعتماد به نفس موردیه.یعنی چی؟یعنی کسی که بلده پیانو بزنه،توو پیانو زدن اعتماد به نفس داره اما در سخنرانی جلوی جمع نه. مگر اینکه مهارت سخنرانی جلوی جمع رو هم مثل همون پیانو زدن یاد گرفته باشه.پس اعتماد به نفس موردیه.
در نظرسنجی گالوپ در سال 2001، 40 درصد از پاسخ دهندگان گفتند که از سخنرانی در جمع می ترسند. این ترس ها بعد از ترس از مارها و ارتفاع در رتبه دوم قرار دارند! این به این معنیِ که بسیاری از مردم فکر می کنند که سطح اعتماد به نفس لازم برای صحبت در جمع را ندارند.
خبر خوب اینه که عکس این مسئله هم صادقه. به این معنی که با صحبت کردن در جمع می توانید اعتماد به نفس بیشتری کسب کنید. در زیر به سه مرحله مهم برای افزایش اعتماد به نفس در سخنرانی اشاره کردم که مطمئنم با عمل کردن به اونها نتایج خوبی بدست میارین:
1.آماده بودن
دیل کارنگی در کتاب خودش می نویسه: «شما نمیتوانید اعتماد به نفس داشته باشیدمگر اینکه بدونید قراره چی بگید.» آماده شدن برای سخنرانی راه خوبی برای افزایش اعتماد به نفس شماست، چرا که آمادگی نیمی از کار است.متاسفانه اغلب ما برای چیزی که میخوایم بگیم از قبل آماده نمیشیم و چون یهو در معرض صحبت قرار میگیریم اعتماد به نفس بسیار پایینی خواهیم داشت.برای اینکه بتونید آمادگی خوبی برای سخنرانی های خودتون به دست بیارین می تونید از این روش ها استفاده کنید
- تمایل قوی و مداومی برای صحبت کردن در جمع داشته باشید.
به جای اینکه سعی کنید از هر گونه صحبت کردن مانند سخنرانی در جشن تولد، گردهمایی کارمندان یا مواردی از این قبیل اجتناب کنید. با این باور قوی شروع کنید که آنچه را که برای صحبت در جمع لازم است دارید، و مشتاقانه منتظر دستیابی به اعتماد به نفس بیشتر بعد از هر سخنرانی عمومی باشید. - موضوعی رو که می خواین درباره اون صحبت کنید پیدا کنید.یعنی چیزیِ که شما از درون باهاش اخت شدین و راحت هستین که می تونه شامل تجربیات، سرگرمی های شما، تخصص شما و خاطرات تون، و حتی چیزهای مشترک شما با افراد باشه که بتونید سرصحبت رو باز کنید
2. ایده های خودتون رو جمع آوری کنید تا موقع صحبت کردن کم نیارید.
3.سخنرانی خودتون رو با ضبط کردن تمرین کنید
از یک دوربین فیلمبرداری استفاده کنید،, بعداً اونو مرور کنید. این خیلی بهتر از تمرین جلوی آینه است. در مقابل آینه دائماً روی خود و ظاهرتون تمرکز خواهید کرد، در حالی که در سخنرانی مقابل دوربین باید به جای خود به پیام و مخاطب فکر کنید.
وقتی که تمرین خودتونو تمام کردید، می تونید فیلم ضبط شده تونو را مرور کنید و ” خودتون مخاطب باشید”. چیزهایی رو که دوست دارید پیدا می کنید،و همچنین چیزهایی را خواهید دید که – به عنوان یک مخاطب – دوست ندارید.برای بهبود سخنرانی تون اونها رو یادداشت کنید